19 Aralık 2010 Pazar
7 Aralık 2010 Salı
Söyle Bana Senin Adın Ne

Sen gelince uçup gidiyor
Tüm kızgınlıklarım, kırgınlıklarım kendiğinden
Bütün isyan bayraklarımın iplerini kesiyorum bir bir
Bir güneş gibi doğuyor aydınlık yüzün içimdeki dağların ardından
Pencerem değişiyor, kırılıyor ışık yedi renk
sardunyalar çiçeğe kesiyor birdenbire küpeştesinde
Dünya bir gül bahçesine dönüyor,
kuşlar cilveleşiyor, hükmünü yitiyor zaman
Fesleğen kokuyor ellerim, nefesin karanfil
mevsim, hep, bahar...
Söyle bana;
______________ senin adın ne ?
Ulaş YÜKSEL / Söyle Bana Senin Adın Ne / 2010
1 Aralık 2010 Çarşamba
Arı Türkçe

Anadır ilk mısra
Türkçedir sancısı
Türkçe ıkınır
Birazdan,
Arı tükçe doğurur
İşte doğurdu bile
Kargacık burgacık
Hıçkırıyor avuçlarımda
İç çekerek hece hece
Sarayım ak kağıda
Üşüme sen güzel türkçe
Sarayım sıcağı sıcağına
Ninnileriyle Anadolu'mun
Yatırayım yüz yaprak,
Yüzü aydın, gözü aydın
Esmer andacım koynuna
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
26 Kasım 2010 Cuma
Yırtık Muşamba

Seyrediyorum çocukluğumu kapı ağzından
Canım işte şu serili muşambanın yırtığından
Bir kadın toprak pişiriyor bak
Bez yerine toprak sarıyorlar çocukların kıçına
Anne, kim yırtı o muşambayı ?
İzlemek istemiyorum
Ama alamıyorum da kendimi
Hızla geçiyor yıllar birbiri ardınca
bir film şeridi gibi gözlerimin önünden
Böylemi girecektim yeni yaşıma
Kulağımda Karabaş'ın havlamaları
Anne, kim yırtı o muşambayı ?
Fistanında şeker aşırmış dedemin dükkanından
Gurk tavuk gibi topluyor torunlarını
Simsiyah saçları, çifte belikli başına nenem,
Bir Selanik türküsü mırıldanıyor amcam
bir o yana, bir bu yana avluda
Seyrediyorum çocukluğumu
Dedem cimri değil, biliyorum
Gülüyor kasketinin altından
Yine bayram mı ne ?
Sigara da çalarız birazdan
Teneke tereğin ikinci rafından
Ablama güvenir dedem
O önden girer el öpmeye
Biz oyalarız, o aşırır kaşla göz arası
Gider dumana boğarız sonra
dut ağacının tepesini
Anne, kim yırtı o muşambayı ?
İzlemek istemiyorum
Ama alamıyorum da kendimi
Ve, ve ansızın ölüyor nenem
Demeye de dilim varmıyor hala
Ama ansızın ölüyor nenem
Anam gibi kokuyor avluda naaşı
Anne, kim yırttı o muşambayı öyle?
Dizlerini dövüyor halam
Ağıtlar yakıyor kızları hep bir ağızdan
dayanamıyorum, tıkıyorum kulaklarımı
tıkıyorum iki elimle kuvvetlice
Doktorlar kazımış saçlarını
Hala halamda durur çifte belikleri
Offf bakamıyorum, kapatıyorum gözlerimi
kapatalıyorum iki elimle sıkıca
Sular seller, iki gözüm iki çeşme
Çekiyorum burnumu hıçkıra hıçkıra
Evle ahır arasına kaçtığım aralıkta
Hani şu saklambaç oynarken
Sıkça saklandığımız aralık
Aylardan da aralık mı ne
Anne, kim yırttı o muşambayı öyle ?
Kaldır at lütfen, serme bir daha
At gitsin sobaya
Üç beşte patates kuzuneye
Babam koksun evin içi
Ve, ve ansızın ölüyor babam
Demeye de dilim varmıyor hala
Ama ansızın ölüyor babam
Büyüyor ellerim ansızın
sigara kokuyor avuçlarım
annem, kardeşlerim ...
Babam kokuyor
sırtımda ağır bir pardüsü
Anne kim yırttı o muşambayı öyle.Söyle kim !
Kaldır at lütfen,
serme bir daha
Kaldır at sobaya
Üç beşte patates kuzuneye
Babam koksun evin içi
Aynı senenin içinde
Daha soğumadan
çifte yangın külleri
Ansızın dedem ...
Anne kim yırttı o muşambayı öyle, söyle kim!
Ulaş YÜKSEL /YIRTIK MUŞAMBA / 2010
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Türkülerimiz
Ve bizimle göçer türküler
Türkülerimiz !
İsyanını taşır yedi ceddimizin,
Kokusunu toprağın ve bereketini asırlardır
Harran'ın, Aydın'ın, Çukurova'nın ve sevincini nevruzların
Toplar eteklerini iner yaylalardan salını salını,
tulumlar çalınır ardından,
davullar zurnalar ...
Çeker kucağına bağlamayı ozanlar
curalar sipsiler ...
Türkülerimizle koşturur bu bozkırda
Kabart kulağını dinle, dört naladır hala atlarımız
Hala nasırlıdır analarımızın elleri
Kağnıların gıcırtısı çalınır kulaklarımıza hala
Derken vurulur düşerim
Çanakkale sırtlarında... cönk bayırında ansızın
boğazım düğümlenir
söylemesem, içimde bir keder oğullanır
Ne işin var senin burda anzak çocuğu !
Bir sen eksiktin türkülerin bağrında
Bir sen bu toprağın koynunda
Fakat ayırmaz bilesin ;
_____________ne dinini,
____________________ne dilini,
__________________________ne de milletini,
Anadolu'dur; acısı haddinden fazla,
yüksünmez seni de bağrına basmaktan.rahat uyu
anadır bizim toğrağımız
yakar senin de ağıdını.içli
Ah, birde şiir
Ayrılırken sap samandan,
Düşerken kasketinden Veli Dayı'nın
bu harman yerinde, şu güneşin altında
Damlarken emek alnından toğrağa
Ansızın şiiri doğurur çatlayan yerküre
Çark urur vecd ile ol demde bir Temmuz akşamı
Savrulur dizeler,
savrulur bir yabanın ucundan türkülerle hep bir ağızdan
Şahlanır mısralar
terli, kara bir kısrak gibi ...
Saçar eteğindeki tohumları avuç avuç.
ilham rüzgarlarıyla bütün evrene.bereketli
Sızar tepeme diktiğim testiden
serin serin mintanımdan içeri
iki yakamın ortasından,
bir araya getirir iki yakamı şiir
Çark vurur mısra menevişlenen saman tozuyla
ve uzanır tertemiz elleri, ağar mavi göğe aşkla
Evrene ve insana anadır ayırt etmeden türkülerimiz
Sarar sarı saman kağıtlarına sıcacık ayırdetmeden insanı
Anadır bizim şiirlerimiz, kucaklar bütün tabiatı hesapsız
Ulaş YÜKSEL 26.11.2010
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Türkülerimiz !
İsyanını taşır yedi ceddimizin,
Kokusunu toprağın ve bereketini asırlardır
Harran'ın, Aydın'ın, Çukurova'nın ve sevincini nevruzların
Toplar eteklerini iner yaylalardan salını salını,
tulumlar çalınır ardından,
davullar zurnalar ...
Çeker kucağına bağlamayı ozanlar
curalar sipsiler ...
Türkülerimizle koşturur bu bozkırda
Kabart kulağını dinle, dört naladır hala atlarımız
Hala nasırlıdır analarımızın elleri
Kağnıların gıcırtısı çalınır kulaklarımıza hala
Derken vurulur düşerim
Çanakkale sırtlarında... cönk bayırında ansızın
boğazım düğümlenir
söylemesem, içimde bir keder oğullanır
Ne işin var senin burda anzak çocuğu !
Bir sen eksiktin türkülerin bağrında
Bir sen bu toprağın koynunda
Fakat ayırmaz bilesin ;
_____________ne dinini,
____________________ne dilini,
__________________________ne de milletini,
Anadolu'dur; acısı haddinden fazla,
yüksünmez seni de bağrına basmaktan.rahat uyu
anadır bizim toğrağımız
yakar senin de ağıdını.içli
Ah, birde şiir
Ayrılırken sap samandan,
Düşerken kasketinden Veli Dayı'nın
bu harman yerinde, şu güneşin altında
Damlarken emek alnından toğrağa
Ansızın şiiri doğurur çatlayan yerküre
Çark urur vecd ile ol demde bir Temmuz akşamı
Savrulur dizeler,
savrulur bir yabanın ucundan türkülerle hep bir ağızdan
Şahlanır mısralar
terli, kara bir kısrak gibi ...
Saçar eteğindeki tohumları avuç avuç.
ilham rüzgarlarıyla bütün evrene.bereketli
Sızar tepeme diktiğim testiden
serin serin mintanımdan içeri
iki yakamın ortasından,
bir araya getirir iki yakamı şiir
Çark vurur mısra menevişlenen saman tozuyla
ve uzanır tertemiz elleri, ağar mavi göğe aşkla
Evrene ve insana anadır ayırt etmeden türkülerimiz
Sarar sarı saman kağıtlarına sıcacık ayırdetmeden insanı
Anadır bizim şiirlerimiz, kucaklar bütün tabiatı hesapsız
Ulaş YÜKSEL 26.11.2010
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
25 Kasım 2010 Perşembe
İskele Alabanga Yelkenler Fora

Ansızın bir pencere açılır. elektirkli
Yelkovanlar konar klavyemin tuşlarına
Kanatlanır parmaklarım
Uçuşur mısralar
Birden bir deniz kokusu sarar odamı
Menevişlenir odamın duvarlarında
Menevişlenir dalga dalga mavi deniz
Martı çığlıkları patlar kulaklarımda
Sür kaptan sür !
Bir kadın tütüyor burnumda
Genzimi yakıyor kokusu
Fesleğen mi desem, karanfil mi
Sızlıyor burnunum direği
Yeniden mi aşık oluyorum ne
Sür kaptan sür !
Aşk çalmış kapımı
Ne duruyorsun hâlâ
Sevdiceğim bekliyor o limanda
İskele alabanda, yelkenler foraaa !
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ellerin

Benim de öykümlerim var
Herkesin olduğu gibi
İçim acıyor bende kalsalar
Çıkmaları lazım muhakkak
Çıkmaları lazım muhakkak
Söz olup dudaklarımdan
Kâh hüzne yol olup, kâh sevince
Şiir olup parmaklarımdan
Kime ne kadar dokunur bilmiyorum
Fakat dokunmak; yaşamaktır diyorum
Hadi uzat ellerini
Çıkar beni düştüğüm bu kör kuyudan
Ellerin iki beyaz martı
Hadi tut mısralarımın ucundan
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
20 Kasım 2010 Cumartesi
Tanrı'nın Krallığı

Ey İsa
Yalnızca çoçuklar girebilir demiştin Tanrı'nın Krallğı'na
Hasır altı ediliyor söylediklerin, görüyorsun değil mi.
Ağlıyor putlaşan heykellerin çocukça
Oysa; yalnızca çocuklar girebilir Tanrı’nın Krallığına
Ne çabuk unuttular,
Yalnızca çocuklar
Büyü diyorlar, büyü artık
Büyü diyor kendi öz çoğunu öldürenler
Büyüdükçe küçülüyorum
Küçüldükçe arınıyorum ellerimin kanından
Büyüyorlar,
Boy veriyorlar, yarışıyorlar
Sabi kanıyla dolu bu ummanda
Kendi yüreğini avuçlarında sıkanlar
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerineaittir.
19 Kasım 2010 Cuma
İki Çocuk Bir Kadın

Bir çocuk
Bir ses,
Bağırsın çağırsın
Bir koku,
Terlesin altın saçları
Bir dokunuş,
Tırmansın omuzlarıma
Bir ışık,
Baksın koca gözleriyle
________şaşkın ,meraklı,
_____________gözlerimin içine
Bir kadın ,
Tutsun ellerimizden
Büyütsün ikimizi de
Bana eş,
Bize anne
Bir çocuk, bir kadın
Bana yaşamak .
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
At arabasında ve damda
Tenime dokunan seher yeli
Üzerime çektiğim kalın yorgan
Amcamın oğlu Cüneyt:
‘’Saymayın sakın sivilceyle dolar elleriniz ‘’
Saymaya korktuğum yıldızlar
Avluda uluyan karabaş
Ah karabaş güzel atım,
altı yaş yoldaşım
Saksıda fesleğen ,
______kapıda büyük asma,
_____________avluda akasya
__________________ahırda kırmızı kısrak ..
Toprak çeker deler,
______yaklaşdıkça ölüm
ama henüz çok erken değil mi ?
Peki nedir beni
bu denli maziye çeken
Ah çatlak ellerim,
bilyelerim, tahta atım
Damda gül suyum, topacım
eşikte naylon çetiklerim
Bütün bilyelerimi,
tüm kibrit kağıtlarımı,
tahtadan kılıcımı ...
Durmayın! acele edin
Getirin çürümeden
pancar tekerlekli arabamı
Kaybettim, bulamıyorum,
nerde yitti çocukluğum
kale dibi, doksan üç güzü
kiler ağzı, köy düğünü
su kabağı, kara kazan,
teneşirde buz gibi babam
ağlıyor susmak bilmiyor yıllardır,
hıçkıyor içimde bir çocuk el aman.
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
14 Kasım 2010 Pazar
Doğa Anam
Doğa Anam (Yeşil Ordu)
Yeşil bir yorgan serelim üzerine yerkürenin
çıkarıp ceplerimizden bütün meyve çekirdeklerini,
yeşil bir sancağı olsun dallarıyla, yapraklarıyla
derin derin nefes alan bu heybetli ordunun,
okşasın büyük elleriyle
kol kanat gersin tüm dünya çocuklarına
uzayan gölgesiyle
biz tohumlar saçalım toprağa
yarışalım son kara parçasını yeşertene dek
yeşil bir üniforma biçsin kendine
biçsin terzi elleriyle toprak anam
teri annem, teri yağmur kokusu
kendi bağrından yeşeren
Ulaş YÜKSEL
NOT:Sanrım son bin yılın en güzel çekirdeklerini vermiş doğa anamız bu yıl ..Lütfen atmayıp biriktirip, ilk fırsatta, kar da düşmeden sokun koynuna toprağın bir bir ...
Sevgimle...
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerineaittir.
Islak Postal
Ne getirdin dedi memleketten
Düştü başım önüme
Baktım postallarıma,
Dalgın, şaşkın
Postallarım kuru
Ne işim var benim burada
Bu elimdeki soğuk demir de ne
Bir iç çekip,
Kaldır başını bak
Bak dedim semaya
Bu şeytan uçurtmasını,
Bu kuyruklu sevdayı getirdim ardımsıra
Her gece sevdiğimin damından yükselen
şu yıldız kümesini
Düştü başım önüme
Baktım postallarıma
Dalgın, kederli
Postallarım ıslak
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerineaittir.
31 Ekim 2010 Pazar
Saklambaç

O kadar olgunsun ki
ve bir o kadar bilge
Bir çocuk gibi bakmayı
nasıl beceriyorsun hayata
Ellerinden tutuyorum düşlerimde
Yitiyorum sonra yeşil haresinde gözlerinin
Taşan rujunun bulaşığında
Bir oyun tutturuyorum,
Kayboluyorum sonra telaşlıca
Eriyip yitiyorum o çocuk yüreğinde
''Elma dersem çık, armut dersem çıkma'' diyor Eros
Çıkmaya da niyetim yok zaten
Oldu, tamam aç gözlerini
Hadi, şimdi söbele kendini
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
29 Ekim 2010 Cuma
Şairlik Şöyle Dursun

dize eritiyorum harında
mısra dövüyorum örsünde yüreğimin
bir şeyler oluyor bir şeyler
hiç ummadığım bir şeyler
döküyorum sonra parşömen kalıplara
ve oturup izliyorum bir resme bakar gibi
bir kedinin başını okşuyorum büyük ellerimle
göz kırpıyorum bir çocuğa
bir çiçeği kokluyorum fakat koparamıyorum dalından
babam geliyor aklıma
çıkarıp cebinden mendilini
siliyor bütün köy çocuklarının
tek tek burunlarını
kıskanmıyorum da artık
çıkarıp cebinden tarağını
Tarıyor her birinin altın saçlarını
yumruğumu sıkıyorum sonra
yumruğum bir lale soğanı
yumruğum cennet eder dünyayı
bir şeyler oluyor içimde
güzel bir şeyler ...
şairlik şöyle dursun
şiir oluyorum gitgide
şiirleşiyorum giderek
Ulaş YÜKSEL / ŞAİRLİK ŞÖYLE DURSUN
Bana göre şiir; insanın kendi manevi yolculuğunda, o içsel arayışında üzerine bindiği kanatlı bir attır.
Mühim olan bu yolculuğun sonunda şiir yazmış olmak için değil, yazarken daha şiir aynasından kendini seyredip, şiirin kendisi olmaktır. Yani diğer bir anlatımla; yoğun bir şekilde içe dönerek sezgilerini de kullanıp sürekli bir biçimde kendi ile bir muhabbet halinde şairin öz hakikatiyle buluşmasıdir.
İşte bu işin sonunda orada bir alfabe, harf, kelime, cümle, ses, söz duyamazsınız. Artık şiir ya da kullandığınız her ne ise sizi gerçek kimliğinizle buluşturmuş ve o evrimi gerçekleştirip, hakikatte gerçek bir insana ait kemali elde etmenizi sağlayıp, olmanız gereken şey olduğunuzu göstererek bu kutsal görevi yerine getirmiştir.
Artık sizde ki gerek toplumsal şartlanmalar, gerek aile ve arkadaş çevresinde ki yanlış inanç kalıpları ve dahi kültürel faktörlerin etkisi ile evvelce paslanmış olan cevheriniz bu kirlerinden arınırak ışıl ışıl parlamaktadır.
Ayna, aynaya bakan ve aynadan yansıyan aynı potada eriyerek tekleşip evrimini tamamlamış, yazmak fiili de işte tam da burada hükmünü yitirmiştir artık.
Şairin bundan sonraki uğraşı; olsa olsa bir eğlence, gönlünü hoş etme eylemi olur. Onun için şiir bir meşgaledir artık. Evet sanat (şiir); bir amaç değil, her zaman bir araç olup; başta da dediğim gibi en kısa yoldan öze ulaştıran kendini bilme aracı olup kanatlı bir attır, pegasustur şiir.
Şairin kendine yolculuğunda ki aşk atıdır, Burak'tır şiir.
Ulaş Yüksel
27 Ekim 2010 Çarşamba
Y'ol

Ne çıkmışlığım vardı yola
Ne de bir yer edinmişliğim
Hep, yoldaydım aslında
Kendimeydi tüm adımlarım
Ve yol bir çemberdi
İçimdeki en uzun,
en kısa seyahat
Y'OL ...
Yol bendim aslımda
Bendim uzayıp giden hep ufuk aşırı
Kendi voltasında bir adam
dalgın, düşünceli
Kendiliğinden çözülüyor şimdi kilidi
içimdeki tüm kapıların
Hürüm ...
Ulaş YÜKSEL / Y'OL / 2010
19 Ekim 2010 Salı
Ustaya - 2

Hala gözyaşı dökebiliyorsak
Hala cız ediyorsa yüreğimizin bir yanı
Ve hala inanıyorsak gelecek güneşli günlere
O manevi döldendir yüreklerimizde maya tutan
Mutlaka vucud bulacak, bu imandır bizi ayakta tutan
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
12 Ekim 2010 Salı
Şimdi Oldu
Kara Patoz

Olur gün,
Gün olur harman olur
Ne alınır bu emek, ne satılır
Bir verilen, bin alınır
Savrulur bir kara patozun ağzından
Ümmügülsüm bacının gelinlik rüyası
Savrulur saman sarısı simleri
Ağar mavi ğöğe dantelası
Aydınlanır yüreği
Savrulur bir kara patozun ağzından
çakır gözlü, sarışın, kocaman elleriyle
tek atışta, attığını vuran Sarı Musa'nın
çift horozlu av tüğeği
Ağar mavi göğe saçmaları
Savrulur kara patozun ağzından
Zeynel dayının oğlu Mehmet'in düğün tepsisi
Savrulur avluda yeni bir evin kerpiç taşları
Karışır çamuruna sarı saman
Ağar bu muhacir köylülerin
Temiz ve kanaatkar düşleri
Ağar mavi göğe bir yaz akşamı
Olur gün, gün olur harman olur
Ne alınır bu emek, ne satılır
Eeey efendiler !
Bir verilen, elbet birgün bin alınır
Ulaş YÜKSEL / KARA PATOZ / 2010
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
30 Eylül 2010 Perşembe
Yeşil Bir Orman Gözlerin
gözlerin,
alabildiğine uzanan ufka doğru
yeşil bir orman gözlerin
kaybolurum
alamam bu büyüden kendimi
çıldırtan bir yeşilin ortasındayım
ve saçların
saman yolu sarısı sarı
göz kırpıyor ışık ışık yıldızları
uzansam dokunuvereceğim
fakat
bir türlü varmaz ellerim
kırılır cesaretim
dökülmesin saçlarından
o gök taşları
incinmesin diyedir
ellerimi bir türlü çıkaramayışım,
bu yüzdendir ellerimi ceblerimden
ah nasıl kıyarım
kırılıp saçılmasın diyedir
o yakut yüreğin
ondandır bu uzaklığım
işte bu mesafe
ondandır böylesi yakınlığım
Ulaş YÜKSEL/Gözlerin /2010
(Sanaymış bütün şiirlerim)
29 Eylül 2010 Çarşamba
Ustaya
Tuba (Hayat ağacı)
Şiirin Namuslu Yüreği
25 Eylül 2010 Cumartesi
Alışmak Kötü, Uyanmak Zor

Kadınlar salça kaynatıyor karşı binanın bahçesinde
Kaynatıyorlar birazda ordan burdan
Rüzgar ispiyon ediyor arada, eserek balkonuma doğru
Yığıyor boşukta salınan sözcükleri kepçesine kulaklarımın
Bir kırlangıç geçiyor az üstümden çalarak ıslığını
Bense çekiyorum birbiri ardına doğan
kah hüzünlü, kah seviçli binbir duyguyu
Bal sarısı kehribar taneli tesbihimin
cam kadar berrak tanelerinden bir bir
Bir arkadaşım hediye etti geçen akşam
Hiç hoşuma gitmedi ilkin
Diyemedim fakat, hediye nede olsa
Ama, sonra, aktıkça taneleri
__________parmakalarımın arasından,
________________bin yıldır elimdeydi sanki
Tuhaf şey; ne kadar da çabuk alışıyor insan !
Ve yaşam kirli bir nehir
Hiç durulacağa benzemez
Bu kadar mı çabuk kanıksar olanı biteni
Yalanı,
________vurgunu,
__________________talanı ...
Ah birde taraf olmaz mı namerde bile bile
Kirlendikçe kirlenir asırlar boyu
Hiç durulacağa benzemez bu su
Alışmak kötü şey, uyanmak zor !
Koca bir karanlığa doğduk yetmiş dokuz güzünde
Doğduk seksene bir adım kala
Kapkara bir gece de açtık gözlerimizi dünyaya
Kör doğduk, kör büyüdük ...
Gerçek sanarak süregelen bu onulmaz karanlığı
Ulaş YÜKSEL / Alışmak Kötü Şey, Uyanmak Zor !
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
19 Eylül 2010 Pazar
Büyüyorum
14 Eylül 2010 Salı
Ben de Bileyim
Öldürecek bu aceleciliğim bir gün beni
Zayıf düşüyorum aynasında
_______________yansıyan güzeliğinin,
________________________kırılıyor kollarım
Şirin misin a şirin, Ferhat eylersin her an beni
En olmaz dediğim şeyler olurken,
senden medet dilerim yinetaşlar döksende yollarıma,
Gidecek başka yerim mi var,
Hangi sapak uğramaz sokağınaHangi yol var ki çıkmaz kapına,
Bu ne cilve, bu ne naz,
Lakin şerbettir, lakin bal
Ne desem, ah ne söylesem az
Kırık aynalardan yansıyan suretin
Kırk kulpu kırık desti
Ah deşti bu yüreğim deşti
Sen söyle imdi ;
Kimden dileyim,
kimden isteyim seni
De hele bir yol
Kurban olam
Ben de bileyim
Ben de bileyim.
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ne Yazsam, Ne Yazsam

Gün ağarıyor,
Ne yazsam
Ne yazsam ?
Saçma bir düşünce bugünlerde koca kafamda,
ilhamımın çalındığını düşünüyorum
Sağıma bakıyorum yok,
Soluma bakıyorum yok,
Kapıyorum gözlerimi,
içime bakıyorum yok
Bakmıyorum ulan !
Yoksa yok !
Hem,
Tilkinin dönüp dolaşacağı yer,
kürkçü dükkanı değil mi nasıl olsa
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
22 Temmuz 2010 Perşembe
Simurg

Alem alem dedikleri kalıplardan ibaret
Ellerin kirlenir daha gözlerini açtığın ilk anda
Yaşam güzeldir güzel olmaya,
dar kalıplara sokulmasa insan,
Hem de inanılmayacak ka'dar
Kırmak zor dayatılanı !
Yıkmak bu eski binayı !
Ahlanırım, vahlanırım,
Lakin bilirim ki mecburum buna
Yeniden bir yaşam inşaa etmek gerek
Andan ibaret,
_____an kadar kısa,
___________an kadar sonsuz
________________ertelemeden bir an bile
Özgür uçuşlarım olsun,
Kanatlarımda taşıyayım
dize dize bütün evreni
ve tüm yaradılanı kucaklayacak kadar
Ayırıp kayırmadan, zerre ayırdetmeden
Ulaş YÜKSEL / Simurg / 2010
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Andayız
fotoğraf makinemiz yok
bunun içindir ;
mıh gibi kazıyoruz bütün anları kafamıza
kapayıp gözlerimizi gün be gün
çalarak gök kuşağından bütün renkleri
saatimiz yok ,
ne gerek var ki zaten
bak, aşkla dönüyor yaşam denen yelkovan
andayız,
ne vakit bir çocukla gözgöze gelsek
en saf sevginin koynundayız,
ne zaman bir çocukla elele versek
Ulaş YÜKSEL (Turgut'uma Karcaoğlan'ıma )
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir
5 Haziran 2010 Cumartesi
Kim Çaldı
Kim çaldı ilhamı mı
Sözün bittiği yerde miyim yoksa yine
Eeey güzel !
Savruldu rüzgarından avucumdaki tüm aşk tümceleri
Yeşil haresinde yitirdim mısralarımı gözlerinin
Ay oldu,
______ne yazmak,
__________ne de başka bir meşakkat
İstemez canım hiçbir şey
Yemeden içmeden kesildim
Ay cemâlin gördüm göreli.
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir
Sözün bittiği yerde miyim yoksa yine
Eeey güzel !
Savruldu rüzgarından avucumdaki tüm aşk tümceleri
Yeşil haresinde yitirdim mısralarımı gözlerinin
Ay oldu,
______ne yazmak,
__________ne de başka bir meşakkat
İstemez canım hiçbir şey
Yemeden içmeden kesildim
Ay cemâlin gördüm göreli.
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir
19 Mayıs 2010 Çarşamba
Karayazı

Beşyüz kırk metre içimde atıyor,
Zonguldak'ta atıyor kalbim...
elimden tutuyor ak libaslı bir Bedreddin müridi
eteğinde kömür karası
vuruyor mührünü yeniden yeniden
vuruyor gürzünü yüreğimin orta yerine
ve ben yüzümdeki karadan utanıyorum
bundandır soluğumun böyle kesilmesi
ne gelir ki elimden yazmaktan gayri
ak kağıt üstüne kömür karası
daha ne kadar can gidecek
ocaklarda
______ve tersanelerde
__________ve fabrikalarda ...
daha kaç can tütecek bacalarından
söylesene ala gözlü bilge kurbanların olayım söyle
kaç can! doyurmak için bu koca ağızlı canavarı..
Ulaş YÜKSEL / Kara Yazı
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir
13 Şubat 2010 Cumartesi
Sırrım
Toplamış etekelerini, geliyor gün fersah fersah
Ulaşılmaz sandığımız mesafelerden
Taşıyarak gerdanında güneşi
Basarak yemyeşil çimenlere
Ağartarak gecenin yüzünü
Hayal midir yine gördüğüm
Artık inanmak istemiyorum,
Bu hayatın bir oyun olduğuna
Ağardıkça tan yerleri
Lâl oluyor dilim, gönlüm
Ah! sonsuz bir sukut
Sus oluyor tüm varlığım
Kapayıp gözlerimi,
dinliyorum çığlığını
bu deriiin sessizliğin
ve tarifsiz bir
seyre dalıyorum
senden seni
Dönüyor başım ...
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
23 Aralık 2009 Çarşamba
'Ferhat ile Şirin'den çıkardığım ders ...''
On yıldır
belki daha uzunca bir vakittir
delerim bu dağı azimle
Elimde karakalem
karalarım ak kağıdı
sevdalarım uğruna
Ve fakat anladım ki
sıhatlı su çıkarmak
yarınlar için evvela
Kurtarmak halkı
bu kara hastalıktan
Haydi gürzüm
vur bu dağın sırtına sırtına
İşte bu asıl sevda.
Ulaş YÜKSEL
23.12.2009
Ferhat ile Şirin'den çıkardığım ders ...''
On yıldır,
belki daha epeyce bir zamandır
delerim bu dağı
elimde kalem
karalarım ak kağıdı sevdan uğruna
lakin anladım ki,
ne sen,
ne ben,
ne de sevdamız
Vazgeçip tüm bencilliklerden külliyen
sıhatlı su çıkarmak,
kurtarmak halkı ey !
bu kara hastalıkdan
işte buymuş asıl sevda
Ulaş Yüksel
belki daha uzunca bir vakittir
delerim bu dağı azimle
Elimde karakalem
karalarım ak kağıdı
sevdalarım uğruna
Ve fakat anladım ki
sıhatlı su çıkarmak
yarınlar için evvela
Kurtarmak halkı
bu kara hastalıktan
Haydi gürzüm
vur bu dağın sırtına sırtına
İşte bu asıl sevda.
Ulaş YÜKSEL
23.12.2009
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
On yıldır,
belki daha epeyce bir zamandır
delerim bu dağı
elimde kalem
karalarım ak kağıdı sevdan uğruna
lakin anladım ki,
ne sen,
ne ben,
ne de sevdamız
Vazgeçip tüm bencilliklerden külliyen
sıhatlı su çıkarmak,
kurtarmak halkı ey !
bu kara hastalıkdan
işte buymuş asıl sevda
Ulaş Yüksel
15 Aralık 2009 Salı
Baba

Portakal soyuyorum
mis gibi yayılıyor kokusu haneme
Soyunuyorum şimdiki zamandan hemen şimdi
Yıkanıyor sanki içim her portakal soymamda
Gülüşün geliyor aklıma ve yılbaşı geceleri
Sıcak ellerin birde, karışık kuruyemiş yediğimde
Meyhane dönüşü baygın gözlerin
ve boğuşmalarımız saatlerce
Yılbaşıları daha bir canlanıyor hatıran nedense
Yokluğunla başlayıp, yokluğunla kapatıyorum seneyi
Bırakıp gittiğin o çocuk
hâlâ seni bekliyor olmasın
Hep, on üç yaşında,
Portakallar sen kokuyor olmasın
Yıkanıyor içim gülüşünle
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
14 Aralık 2009 Pazartesi
Göç

-->
İkidir gidiyor ceryanlar
Geçen gecede gitmişti epeyce uzun bir vakit
Balkona çıkıyorum yıldızlar çok güzel
Gecenin yüzünde ışıl ışıl tel tel yıldızlar
Gece esmer bir gelin
Fırsat biliyorlar şehir ışıklarının yokluğunu
Görünmek bilinmek arzusundalar bu dem
Hakediyorlarda hani
Ve soğukta daha bir iştihamla mı parlıyorlar ne?
Hep öyle geldi bu bana çocukluğumdan beri
Cam gibi oluyor sanki soğukta gökyüzü
Ve yakın,
uzanıversem tutacak gibi oluyorum hep böyle gecelerde
İkinci gidişinde bir projöktör tutulmuş Kayaardı Bağları'na.evimin az ötesi
Rize'deki çay bahçeleri gibidir bu bağlar seki seki, büyüler insanı
İlk taşındığımda bu mahallaye,
farklı bir kente gelmiş gibi şaşkın gözlerle etrafı izleyen,
çoşkulu bir çocuktum henüz on iki yaşımda
Ve ayrılmanın verdiği bir hüzün çöreklenmişti çocuk yüreğimene kadar güzel olsa da buralarıEski mahallemden,
___________evimden,
______________bahçemden,
_________________köpeğimden ve yedi yavrsundan ...
Şöyle diyordu bir makale de;
İnsan taşındı mı, bir yakınını kaybetmek kadar acı duyarmış bu ayrılıktan
Nenem '' içinde insan olmayan, nefes almayan ev ölür '' derdi hep
Şimdi daha iyi anlıyorum ne demek istediğini
Evet; evlerde insanlar gibidir
Onlarında bir ruhu vardır bence özlenecek
Ve tam burada kopyalıyorum yazdıklarımı ki
yine gidebilir ceryanlar,
yine kararabilir elektrikli pencerem
Zayi olmasın diye emeğim ...
Geçenlerde üç mahkum firar etti cezaevinden
Bir gardiyanı öldürerek kaçtılar özgürlüğe
Bir ses, içimden bir ses; ''arananlar onlar olmalı'' diyor
diyor ama kendi de inanmıyor
Neresine giderlerse gitsinler şu koca evrenin
Hatta şu cam gibi semadaki, ışıl ışıl yıldızlara bile
Ne dediğine inanıyor iç sesim ,
Ne de yaşayacaklarına
kaçanların özgürce.
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Rötuş
İkidir gidiyor ceryanlar
Geçen gecede gitmişti epeyce uzun bir vakit
Balkona çıkıyorum yıldızlar çok güzel
Gecenin yüzünde ışıl ışıl tel tel yıldızlar
Gece esmer bir gelin
Fırsat biliyorlar şehir ışıklarının yokluğunu
Görünmek bilinmek arzusundalar bu dem
Hak ediyorlar da hani
Ve soğukta daha bir iştihamla mı parlıyorlar ne?
Cam gibi oluyor sanki soğukta gökyüzü
Ve yakın, uzanıversem tutacak gibi oluyorum hep
böyle gecelerde
İkinci gidişinde bir projöktör tutulmuş Kayaardı Bağları'na.
evimin az ötesi
Rize'deki çay bahçeleri gibidir bu bağlar seki seki,
büyüler insanı
İlk taşındığımda bu mahallaye,
farklı bir kente gelmiş gibi şaşkın gözlerle etrafı izleyen,
fazlaca meraklı bir çocuktum henüz on iki yaşımda
Ve ayrılığın verdiği bir hüzün çöreklenmişti çocuk yüreğime
ne kadar güzel olsa da buraları
Eski mahallemden,
evimden,
bahçemden,
köpeğimden
ve yedi yavrsundan ...
Şöyle diyordu bir makale de; insan taşındığında,
bir yakınını kaybetmek kadar acı duyarmış bu ayrılıktan
Nenem '' içinde insan olmayan, nefes almayan ev ölür '' derdi hep
Şimdi daha iyi anlıyorum ne demek istediğini
İçten içe buna yanıyor canım belkide
Neyse şimdi bu saatler başka bir şey kafamın içinde
Insana ve insanı insan yapan vicdana dair ...
Geçenlerde üç mahkum firar etti ceza evinden
Bir gardiyanı öldürerek kaçtılar özgürlüğe
Bir ses, içimden bir ses; ''arananlar onlar olmalı'' diyor
diyor ama kendi de inanmıyor
Uzun ettim sözü diyelim ki öyle ve deyeceğim o ki;
Neresine giderlerse gitsinler şu koca evrenin
Hatta şu cam gibi semada ışıl ışıl balkıyan yıldızlara bile
Ne dediğine inanıyor iç sesim ,
Ne de yaşayacaklarına kaçanların özgürce.
Ulaş YÜKSEL
13 Aralık 2009 Pazar
Nerde Kaldın
Ellerimi ovuşturmayı,avuçlamayı nefesimi poyrazında
Boş ceplerimi,
pardüsemin sert yakasını
Yürümeyi kütür kütür karında,
Sıcağın kıymetini,
______kuzunede kestaneyi,
____________kadehte ucuz şarabı,
Birde kanatlarımın altına almayı bir ceylanı,
Nerde kaldın karakış
Özledim seni ...
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
1 Aralık 2009 Salı
Minik Eller

Bir hortum bağladı çeşmeye küçük kız
Uzanabildiği yere kadar uzattı
Suladı
___________suladı
______________________suladı ...
Sıktı sonra hortumun ucunu minicik elleriyle
Fışkırttı sularını sıkabildiği kadar, uzaktaki kuru otlara
Ya biz;
bu kadarını bile beceremedik
Kocaman kocaman ellerimizle biz.
Ulaş YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
20 Ekim 2009 Salı
Sadece Şiir
Sormayın bana !
ne heceden, ne kalıptan
sormayın akedemisinden şiirin
işaretlerle oldum olası bozuktur aram
keskin hatalarım vardır satır aralarımda
bi halt bilmiyorum evet şiir hakkında
zaten ziyadesiyle bilirkişi var bu coğrafyada
bilmekte istemiyorum hani işin doğrusu
hem,
ben kalıp adamı değilim ki !
sana bırakıyorum o kutsal vazifeyi
gönüllüsün ne de olsa haddinden fazla
şimdi ger kasnağını bi'telaş
mahkum et mısrayı aman gecikme
görebildiğin kadar o yuvarlacık,
kasıla kasıla o daracık pencerenden
yinede söyleyeyim fakat sen sormadan
bildiğim tek şey benim;
okumak şiiri ve sürüklenmek,
sürüklemek kalemi,
________ak kağıt üzerinde,
_____________ardımsıra gönlümce ...
ve benim de sana bir sorum var gitmeden
hiç sorulur mu Mecnun'a söyle
aşk nedir diye
hangi aşığın mecali olmus
aşkı tarife ?
'Ulaş Yüksel
3 Eylül 2009 Perşembe
TRT'li Yıllar
Bir göl çıkardı Abant benzeri
belkide oydu kimbilir
TRT'nin her yayın koparmasında,
birde o muhteşem dağ evi ...
Kışı seversiniz siz Ertan Abi
kışın ortasında, karların arasında
hatırlarsınız siz de mutlaka
Bembeyaz bir örtü, iğne yapraklı çamlar
Tanrım! bu nasıl bir manzaradır böyle
Ve, ve hep bir şeyleri merak ederdim
o an verdikleri müziği dinlerken
Pencereden, karşı apartmandaki
evin içini merak eder gibi ...
En çokta yılbaşı geceleri nedense
perdelere düşen sevinçleri ...
Birde hepten gittiğinde ceryanlar,
duvarda dansıyla mum alevinin
loş bir merak sarardı hanemizi
kesildiğinde elektrikler ansızın
amansız bir merak ...
düşlerle sarmaş dolaş
Sıcak avuçları dokunuyor şimdi usuma
ılık ılık yüreğime elleri babamın
gözlerimden düşüyor inci mercan
Çocukluğum bu benim, anılarım tertemiz
küçük ellerimin, şaşkın bakışlarımın
dalıp dalıp gidişlerimin tınıları ...
Belkide, belkide düşünü kuruyordum bugünün
yazmayı birgün tanımlayamadıklarımı ...
En kuvvetli düşümdü belkide bu kimbilir
penceremin soğuk küpeştesinde
bağdaş kurup küçücük kollarımla ...
Hala izliyorum TRT'yi,
hiç kopamadım nedense eskisi kadar olmasa da
Bilemiyorum, belkide çocukluğumdur kopamadığım
Lakin, ne yayın gidiyor artık eskisi gibi
ne o sıcak avuçlar okşuyor yanaklarımı
ne de özlediğim o müzik çarpıyor duvarlarıma
Kopup gidesim buralardan yıllardır hep
tanımlayamadığım bir yerlere
Kopup gidesim var hep
- Baba ...
Ulaş YÜKSEL / TRT'li Yıllar
belkide oydu kimbilir
TRT'nin her yayın koparmasında,
birde o muhteşem dağ evi ...
Kışı seversiniz siz Ertan Abi
kışın ortasında, karların arasında
hatırlarsınız siz de mutlaka
Bembeyaz bir örtü, iğne yapraklı çamlar
Tanrım! bu nasıl bir manzaradır böyle
Ve, ve hep bir şeyleri merak ederdim
o an verdikleri müziği dinlerken
Pencereden, karşı apartmandaki
evin içini merak eder gibi ...
En çokta yılbaşı geceleri nedense
perdelere düşen sevinçleri ...
Birde hepten gittiğinde ceryanlar,
duvarda dansıyla mum alevinin
loş bir merak sarardı hanemizi
kesildiğinde elektrikler ansızın
amansız bir merak ...
düşlerle sarmaş dolaş
Sıcak avuçları dokunuyor şimdi usuma
ılık ılık yüreğime elleri babamın
gözlerimden düşüyor inci mercan
Çocukluğum bu benim, anılarım tertemiz
küçük ellerimin, şaşkın bakışlarımın
dalıp dalıp gidişlerimin tınıları ...
Belkide, belkide düşünü kuruyordum bugünün
yazmayı birgün tanımlayamadıklarımı ...
En kuvvetli düşümdü belkide bu kimbilir
penceremin soğuk küpeştesinde
bağdaş kurup küçücük kollarımla ...
Hala izliyorum TRT'yi,
hiç kopamadım nedense eskisi kadar olmasa da
Bilemiyorum, belkide çocukluğumdur kopamadığım
Lakin, ne yayın gidiyor artık eskisi gibi
ne o sıcak avuçlar okşuyor yanaklarımı
ne de özlediğim o müzik çarpıyor duvarlarıma
Kopup gidesim buralardan yıllardır hep
tanımlayamadığım bir yerlere
Kopup gidesim var hep
- Baba ...
Ulaş YÜKSEL / TRT'li Yıllar
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
8 Ağustos 2009 Cumartesi
Kendime

Hele biraz çıkayım sokağa
arayım adımladıkça
kendimi kendim
Sokak lambalarının ferinde
selamlaşıp gölgemle,
bir merhaba diyeyim sıcak
kendime kendim
ve kaybolayım tekrar
karanlığın içinde usul usul
yakalanmadan arabaların farlarına
bir dahaki şavka kadar
Görüşürüz anne,
gelirim birazdan
Sen yat uyu,
gelirim birazdan kendime.
Ulaş YÜKSEL
08.08.2009
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)







